استعينوا بالصبر و الصلوة

از نماز و صبر کمک بگیرید.

گاهی یک جمله هر چند تکراری چراغ امید را در دلت روشن می کند.

با اذن مادرش به محرم رسیده ایم

او گفته است تک تک ما را صدا کنند

غیر از قبیله ی علی و فاطمه کجا

شاهان به حال و روز گدا اعتنا کنند؟...

ما چون ز دری پای کشیدیم، کشیدیم

امید ز هرکس که بریدیم، بریدیم

دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند

از گوشه ی بامی که پریدیم، پریدیم

رم دادن صید خود از آغاز غلط بود

حالا که رماندی و رمیدیم، رمیدیم

کوی تو که باغ ارم روضه ی خلد است

گر میوه ی یک باغ نچیدیم، نچیدیم

اینجا چقدر قشنگ شده!

همه جا را برف سپید پوش کرده. صبح، ظهر، شب، هر کدومش یک تصویر زیباست

تلؤلؤ نور خورشید روی برف، سرخی آسمان دم غروب، گرگ و میش صبح، و شبی که با وجود ماه سیاه نیست، سورمه ایه.

امروز بارانی نیستم برفیم

خدایا!

تو میدانی این آتشه چیست که در دلم زبانه می کشد، فقط تو می دانی حتی خودم هم شک دارم که چیست!

تو که می دانی چیست مزد صبرم، سکوتم را عطایم کن. خدایا دلی بزرگ نصیبم کن!

خدایا از خودم تعجب می کنم!من همچین آدمی نبودم این حرفا را بشنومو نشکنم، له نشم ، داغون نشم، چی شده؟ چرا دارم می خندم؟یعنی واقعا اون 10ماه منو اینقدر تغییر داده؟یعنی دلم بزرگ شده یا شونه هام قوی شدند یا چشم هام باز شدند.یادش بخیر اون 10ماه که چندماهشو درمنجلاب افکار گرفتاربودم و بعد چشم هام روی خیلی چیزها باز شد.خدایا ممنونتم، هوامو داشته باشخدایا تو عادل مطلقی.خدایا باید قبول کنم که گاهی هم میشه بنده هات عادل نباشند،مثل خودم و ببخشمشون به خاطر ناعدالتی هاشون ، چون اونهاهم مثل منند همه از جنس آدمیم. خدایا ناعدالتی هاشونو بخشیدم ، کمک کن ناعدالتی

خدایا پشتمو خالی نکن! باشه

کمکم کن اینقدر بزرگ بشم اینقدر دلم بزرگ بشه، که این حرف ها لحظه ای منو از اونها ناراحت نکنه!

اینقدر دلمو از محبتشون پر کنم که جایی برای دلخور شدن ازشون نمونه!

اینقدر روحم بزرگ بشه که به خاطرشون از همه دلخوریام همه ناراحتی هام همه حقم بگذرم

خدایا ...

آخرین بار گفتم : من دیگه از این به بعد سکوت می کنم سکوت

این خیلی بده اما....

کسی نفهمید مفهوم سکوتمو.

سکوت یعنی هرکی هرچه حق و ناحق گفت با خودش من دیگه دفاعی از خودم نخواهم کرد.......

من قاتلم ....... من خودم را کشتم نفسم را انگیزه هایم را باورهایم را بودنم را کشتم له کردم من قاتل لحظه لحظه های عمرمم قاتل ثانیه ها آنجا که باید می دویدم و نشستم آنجا که باید می رفتم و ماندم آنجا که باید می ماندم و رفتم من خودم را کشتم من معجزه خدا را کشتم نیامده بودم که بمیرم میان تکرارها میان لحظاه های تکراری میان نفس های همیشگی من باید می ساختم لحظه ها را ثانیه ها را دم ها و بازدم ها را من کشتم. من تمام خودم را کشتم!

خدایا!!!!

چیکار کنم، کمکم کن درست تصمیم بگیرم.

خدایا به تو توکل می کنم تو از حقایق عالم خبر داری، منو تو راهی که درست می دونی قرار بده.

سردرگمم.